04 février 2018

Hialat perdut / Réseau perdu

La nueit que's minjava aqueth dia hred e emplogit de genèr. Que me'n tornavi en m'esdeburant. Dab los contravents barrats, los ostaus deu vesiat qu'èran com los lugrans estupats d'un mondòt desanat e sonque las autòs qui esliçavan suus camins que hasèn drin de lutz en descampa. E que cadoi lavetz, plen de nostalgia, hens los sovièrs luenhècs deu temps mainadèc. Que vedoi a la Laurença de Feugàs, l'aubergista deu quartièr, suu solar de l'ostau, bèra dauna deu pèu blanc escricada e arcuelhiva, qui hasè quate istuèras dab tots los qui... [Lire la suite]